amelie

Afscheid van de crèche

Deze stap was wel niet zo makkelijk. Afscheid nemen van een plaatsje waar mijn dochter haar thuis voelde, waar ze als een prinses werd bediend en waar ze toch de regeltjes kende én zelfs volgde. Afscheid nemen van een plaats waar het goed is, is altijd een moeilijk momentje. Ze neemt afscheid van haar beschermd stulpje en zet een stapje in de wereld.

Kiezen voor een crèche of een onthaalmoeder is een persoonlijke keuze. Ik schreef hier al eens eerder over (Lees hier). Wij hebben beide meegemaakt, Mathis bij de onthaalmoeder net als Amélie. Al was ik heel blij dat ik Amélie er na amper 3 maanden kon weghalen.

Onze reddende engelen, Els en Gino hadden heel last minute nog een plaatje vrij gekregen van een kindje dat wegging. Ment to be enzo. Amélie werd met open armen ontvangen. Nee, de overgang was niet eenvoudig, ze had wat aanpassing nodig die dochter van mij. Maar eens ze wist dat ze de hemel op aarde op haar bordje kreeg, veranderde ze snel van mening. Niets was hun te veel.

Van ontelbare zwembadjes voor de kids tijdens zwoele zomerdagen, bezoek van de Sint, Diertjes die langskwamen, talloze tekeningen, knutselwerkjes, liedjes, dansjes, poppencast en foto’s. Het was iedere keer opnieuw een sprongetje in mijn hart als ik zag wat leuke dingen Amélie beleefde. En dan nog te zwijgen over het culinair genot dat ze daar had! Met een ex-kok in huis was ik regelmatig jaloers. Bovendien heeft Els echt wel meer gezag dan ik! Haar tutjes? Die gaf ze af bij het binnenkomen, staartjes maken? Geen probleem – nee die waren daar niet gepaard met hysterische huilbuien. Haar korsten? Die eet ze bij Els wel op, zelfs deze met smeerkaas. En daar moeten we dus afscheid van nemen? Een sprong opnieuw in het onbekende.

Een sprong in het onbekende maar met een mooie bagage. Ze kent werkelijk ALLE kinderliedjes vanbuiten die er zijn, ze kan kleuren en knutselen zonder het geduld te verliezen, speelt met vriendjes samen, heeft leren delen – ja ook de pop die ze inpalmde – enkel de kinderwagen is niet gelukt. En dat zal ook de enigste reden zijn dat de andere kindjes blij zullen zijn dat ze weg is, lang leve de kinderwagen 😉 Bovendien had ze in de vakantie extra geluk, met 2 schatten van dochters die kwamen helpen en de kids verder entertainden. Aan babysits geen gebrek!

Ja, deze ochtend zijn er al tranen gevloeid en ja deze avond gaat dat opnieuw gebeuren. We zijn klaar voor de volgende stap van onze kleine meid, maar nemen met heeeeeeel veeeeeeeel pijn in het hart afscheid van de beste crèche ter wereld, van “meneer Gino” zoals Amélie dat zegt en van Els.

Ik kan alleen maar zeggen DANK U Els, DANK U Gino, DANK U Freya en DANK U Jade – We gaan je missen!

amelie amelie amelie

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: