mathis

Help ik herken mezelf in mijn kids

Opmerkelijk, naar je mini kijken en kleine & grootte kantjes van jezelf zien. 2 mini’s die totaal verschillende karakters hebben, van elk van ons iets kenmerkend. Herkennen van wie ze wat hebben is best spannend. Heel confronterend vooral. De niet zo goede eigenschappen ontdekken van elkaar.  Jezelf zien en herkennen en beseffen dat je misschien af en toe er wel de kantjes van af loopt, dat er mogelijkheid tot verbetering is…

Help ik herken mezelf in mijn kids

Zien hoe Mathis de lenigheid van zijn mama heeft – lees zo stijf als een hark. Ok hij gaat nog een stapje verder dan de mama dus ja ik heb nu soms al medelijden met hem. Sokken aandoen is een ramp, schoenen aandoen nog meer, zijn benen in de lucht steken lukt niet en als hij springt geraakt hij 5 cm van de grond. Hij lijkt in de verste verte niet op zijn sportieve papa, die licht als een veertje is en flexibel als weet ik wat. Net zoals Amélie trouwens… Die zwiert haar benen tot in haar nek en kan nog steeds haar tenen in de mond steken. Daar kan ik zelfs niet van dromen om dat te kunnen.

Of de directheid & dominantie bij Amélie herkennen. Ze is niet op haar mondje gevallen, mijn kleine meid van 2,5 jaar. Ze weet wat ze wilt, maakt het graag duidelijk en is ook vooral niet van haar idee af te brengen. Mathis heeft een willetje, die van Amélie is een ijzeren wil. Amélie is een persoon die aanwezig is, terwijl broer op afstand zich in stilte bezighoudt, zoekt zij alle aandacht op.

Een positieve eigenschap bij vooral mijn stoere held is de zorgzaamheid van de papa. Mathis denkt eerst aan anderen en dan aan zichzelf, hij wilt voor iedereen goed doen. Wat volgens mij niet onmiddellijk een goede eigenschap is, ik vrees vooral dat hij nog vaak tegen de muur gaat lopen enkel en alleen door deze eigenschap. Hij gaat vermoed ik hierdoor nog vaak gekwetst worden. Mathis is bezorgd om alles en iedereen. Dat maakt hem lief, maar kwetsbaar.

Een groot contrast met het je m’en foutisme bij mijn dochter. Ik beken, ze heeft het van de mama. Bij Amélie komt alles zo nauw niet. Is snel tevreden en loopt er graag de kantjes vanaf.

Het is geweldig om te zien hoe elk van hun zijn eigen “ik” heeft, hoe ze verschillen en op sommige vlakken zo gelijkend zijn. Hoe uniek en onbegrijpbaar het leven en vooral het ontstaan is! Het is confronterend om jezelf te zien en dan vooral de kleine kantjes.

amelie mathis

2 gedachten over “Help ik herken mezelf in mijn kids

Reacties zijn gesloten.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: