vakantie

Help mijn kinderen maken ruzie

Broer en zus, soms kat en hond, soms spat de liefde ervan af. Eerlijk, op vakantie doen ze dat altijd behoorlijk goed, ze spelen samen zelf bedachte spelletjes. Daar is natuurlijk geen speelgoed dat ‘van mij’ of ‘mij’ is. Maar zodra ze terug één voet thuis zetten, begint hun spelletje opnieuw. Geregeld zit het er dik tegen, zijn ze kat en hond. Ruzie maken kunnen ze goed. 

“Die doet mij pijn”

Ik vind het vaak frustrerend en snap niet waarom ze niet mooi samen kunnen spelen. Waarom ze het zo vaak zichzelf en ook ons zo moeilijk willen maken. Broer en zus kunnen zo mooi samen spelen, zeker als het ondeugende spelletjes zijn waarvan ze weten dat het stiekem niet mag. Maar zet ze niet samen rond een tafel of laat ze niet langs elkaar spelen, dan gaat het gegarandeerd grondig mis.

Geen 5 seconden duurt het alvorens het geruzie begint. Van mij, jij doet me pijn, die plaagt mij en meer van die zinnetjes. Keer op keer eindigt het in 2 wenende kleuters. 9/10 keer zijn ze beide in fout maar heel vaak moeten we ook eerlijk zijn en weten we dat de kleinste de aanzet doet tot plagen. Niet zelden durft zij het spel van haar broer kapot maken of simpelweg omver te shotten, de oudste aan de andere kant pakt alles af – zonder het te vragen weliswaar. En of we er nu langs zitten of ergens anders in de buurt zijn, ze draaien er hun hand niet voor om.

Een nieuwe strategie

Geregeld zitten we dus met de handen in het haar en nog vaker is mijn geduld op en schiet mama uit haar krammen. Ik probeer erop te letten om niet te snel tussenbeide te komen en mijn stem niet te hard te verheffen, maar ik ben nog aan het oefenen ☺ Even vaak als ze ruzie hebben, gaat het over futiliteiten, over het niet willen delen of pijn doen. Een speelgoedje in een Kinder Surprise ei is al voldoende om de gemoederen te laten oplaaien. Meer en meer probeer ik hun gedrag te negeren, probeer ik het anders aan te pakken. Roepen en je boos maken heeft duidelijk geen effect, mijn nieuwste strategie?

Ik negeer ze. Geef hun eerst zelf de kans om de ruzie op te lossen – probeer niet tussenbeide te komen, ze komen er vaak wel alleen uit. Meestal gaat het eerst van een welles – nietes spelletje maar geregeld worden ze stil en spelen ze zo waar gewoon braaf verder.

Als één van de twee mama of papa wilt betrekken, lees verklappen wat de ander gedaan heeft dan stuur ik ze altijd terug. Meestal is het een verhaal van één kant en is het allesbehalve zo gegaan. Ze hebben er allebei een handje van weg om de waarheid te verdraaien, zodat zij zeker als engeltje overkomen!

Blijven ze door gaan, tel tot 5. Roep ze allebei bij je en laat elk om de beurt het verhaal vertellen. Straf niet, maar laat ze samen mee zoeken naar een oplossing. I know makkelijk gezegd, Ik probeer mee oplossingen aan te reiken. En leer hun hopelijk op die manier geen ruzie te maken. Poging 100 ofzo.

Of de strategie echt werkt kan ik niet zeggen, ik hoop alleen dat ze op die manier de conversatie aan kunnen gaan en leren babbelen over hun frustraties en niet ervan weglopen (zoals vandaag gebeurd).

Herkennen jullie dit en hebben jullie oplossingen?

ruzie maken

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: