fase

Het is weer een fase

Vakantie, dat is toch ontspanning? Dat is toch genieten van elkaar? Dat is toch even alle stress en zorgen van je afschudden? Is vakantie ook niet leuke dingen doen? Tot rust komen? En die mini’s extra in de watten leggen? Zou je denken… Maar dan buiten mijn allerliefste, allerschattigste dochter gerekend. De week in Italië was ze een schatje, tot we terugkwamen… We zaten weer in een fase. 

Het is weer een fase

2 stenen begonnen spontaan te vechten op het moment dat Amélie haar ogen open deed. En dat echt iedere dag. IEDERE. DAG. Ik liet mijn baas zelfs weten dat het meer ontspanning was om achter mijn bureau te zitten, dan thuis met mijn Cruella…

We zaten echt met de handen in het haar, wisten haar niet tot rede te brengen. Alles was slecht, ieder mini detail kon de boel ontploffen. En dat dag na dag. Iedere avond was het als straf vroeger naar bed. Tot ze eens flink waren een dag. Als beloning gingen we zelfs de volgende ochtend naar de bakker. Ze kozen beide een éclaire uit. Wat thuis eindigde in een bommetje. Stomme bakker. De 2 éclaires waren niet exact even groot. Kan je je dat wel inbeelden? Nu moesten zij ruzie maken wie de grootste éclaire kreeg!

Of toen we dan toch een ijsje gingen eten na het blotevoetenpad – dat al helemaal in drama was geëindigd (te lang, te moe, splinters, ..). Waar ze even hun stempel wouden doordrukken. En ja, waar ze ook dachten dat je een pannenkoek met ijs en chocoladesaus met de handjes kunt eten. Onredelijk? Dat was enkel ik toch!

En zo gingen de dagen voorbij, grommelen, boos worden, stem verheffen. Van ’s morgen tot ’s avonds. Werkelijk alle energie van de eerste week werd uit me gezogen. Verdween als sneeuw voor de zon. Drama. Onze dagen bestonden uit drama. Dus ja, nu mag ik fier zeggen dat ik terug aan’t werk ben, mijn kids op een kamp zitten en wij weer een fase overleefd hebben.

Applaus voor mama (en papa). 2018 was een zomer vakantie om te herinneren…

fase

4 gedachten over “Het is weer een fase

  1. Check! Hier ook steeds. Ik heb het ‘geluk’ om twee maanden thuis te zijn met mijn aapjes. Nu ja, ik ga ook liever werken hoor.

Reacties zijn gesloten.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: