Hoe overleven mama en kind een eerste Chiro kamp? #loslaten

Met een klein hartje liet ik hem op Chiro kamp gaan. En hij was ook wel wat nerveus, hij liet mij weten dat het toch wel heel spannend was allemaal nu het dichterbij kwam. Mijn kleine man is eigenlijk pas 6 jaar en hij was er zelf van overtuigd dat hij 3 leuke Chiro dagen ging beleven op zijn eerste kamp. Iets met loslaten?

Overleven als mama #loslaten

Loslaten als mama is niet makkelijk, je denkt dag in dag uit aan die kleine mini die daar ‘helemaal alleen’ zit. Ik was aan het werk dus de eerste dag gingen wel snel voorbij. ’s Avonds ging ik iedere avond even in zijn kamer kijken, zo voelde ik hem toch een beetje dichtbij. Tot ik ziek viel en de overige dagen op de zetel hing. Om de 10 minuten hun kamp Facebook pagina refreshend om te zien of er geen nieuwe update kwam. Ik werd geregeld ’s nachts wakker om mij dan af te vragen of alles ok was of hij daar ook zo vaak naar het toilet spurtte of hoe hij daar sliep zonder lampje.

En vooral vond hij al zijn spullen terug? Kon hij zelf zijn kleren aankrijgen en vond hij alles wat hij nodig had wat papa voor hem had opgeruimd…

Het allermoeilijkste vond ik vooral dat we geen contact hadden. Als de kids bij de oma’s zijn kan je eens bellen of krijg je al eens een foto doorgestuurd en ben je weer gerustgesteld. Hier had ik geen contact met hem. Ja, er verscheen al eens een foto op Facebook maar bij ieder ding begin je je vragen te stellen. Ziet hij er wel gelukkig uit? Daar zie ik hem niet op de foto’s, hoe zou dat komen? Dan was er een foto waar hij op de schoot van de leider zat, was hij droevig? En dan hoorde ik hem gillen in een filmpje waar ze popcorn maakten. Heerlijk om die foto’s te zien en zo toch wat dichtbij te zijn.

Chiro kamp

Overleven als Chiro boy

Mathis had enorm veel zin in zijn eerste Chiro kamp. Ja, hij vond het spannend maar was overtuigd dat het allemaal wel zou meevallen. Hij liet mij weten dat hij zijn knuffelbeer mee had en daar was hij wel heel erg blij mee. Hij hoopte op voorhand trouwens ook dat hij donuts ging krijgen als ontbijt en frietjes als avondeten… Just saying hij dacht dat hij naar een 5-sterren hotel ging.

Ik was stiekem blij dat mijn man hem vrijdag ochtend om 10u mocht afhalen. En ja, Mathis was ook wel blij hoor. Hij heeft daar wel absoluut de tijd van zijn leven gehad, leuke dingen meegemaakt, veel te weinig geslapen, nieuwe vrienden gemaakt en weer een stapje verder in zijn ontwikkeling gemaakt. Bij Mathis moet je altijd de verhalen eruit sleuren maar dat heb ik dan ook gedaan, ik was zo nieuwsgierig naar zijn avonturen en wou graag alles horen. Ik zag en hoorde alleen maar een gelukkig kind. En nu aftellen naar de zomer, want dan gaat hij 7! dagen op groot kamp – ja, ook daar is hij van overtuigd.

Chiro kamp

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge