Ik lust dit niet

Een betere titel voor dit bericht zou waarschijnlijk ‘avond miserie’ zijn of ‘dagelijks ritueel’. Want beide kloppen. Iedere avond opnieuw, Elke dag, bijna 7/7 is het ’s avonds als het avondeten op tafel komt te staan, miserie.Bijna 7/7 is een juiste omschrijving. Is het spaghetti of macaroni, hoor je hem niet klagen. Alhoewel dat zelfs soms kan voorvallen als hij net begonnen is met spelen.

Als kleine jongen luste Mathis alles. Maar echt alles, van geitenkaas tot olijven en alle smaken tussenin. Vol plezier genoot hij van zijn bordje, at het iedere dag flink leeg. Ja, zonder morren of ruzie maken. Toen ging dat nog. Vandaag is hij een moeilijke eter geworden. Ligt het aan de leeftijd of gewoon aan mijn 4,5-jarige? Ik weet het niet.

Groeten lust hij niet, in vlees heeft hij soms geen zin, saus lust hij ook niet enkel mayonaise. Ook frietjes vindt hij niet lekker en de rest hangt af van zijn ‘goesting’. Ik ben nog steeds van het principe, eten wat de tafel dekt. Maar oh wat word je die avond discussies beu. Je komt thuis van je werk en je wilt wat rust en dan zit je daar aan tafel, de eeuwige discussie te voeren. Every day the same sh*t.

We hebben al alle trucjes uit de kast gehaald en niets lijkt te werken. Van blijven zitten aan tafel, geen dessertje, geen eten, in de hoek, boos worden of extra lief doen en alles wat er tussenin zit. Niets helpt. Niets. Hij blijft zijn koppige zelve en zeurt, zaagt, weent en treuzelt als het niet zijn ‘meug’ is. Vermoeiend en vooral helemaal niet ontspannend. Zijn lijstje met eten dat hij opeens niet meer lekker vindt wordt langer. Vreemd genoeg heeft hij bij de koekjes geen last hiervan? Alles lust hij, liefst zo groot en veel mogelijk.

Wie heeft er tips voor deze radeloze mama?

img_2399

2 gedachten over “Ik lust dit niet

  1. Ai, da’s moeilijk he…. over het algemeen hebben wij een gemakkelijke eter, al zijn we ook wat moeilijke fases doorgegaan…

    Wij doen het volgende… aan tafel blijven tot wij klaar zijn met eten (de TV enzo staan ook uit) en daarna mag hij weer gaan spelen. Heeft hij niets/onvoldoende gegeten en vraagt hij daarna naar iets wordt opnieuw hetzelfde voorgeschoteld, zonder discussie, alleen de uitleg dat hij beter tijdens het eten beter had gegeten om niet zo snel weer honger te hebben. Ook als er niet voldoende boterhammetjes gegeten worden, gaat het boterhammetje in een doosje en wordt dat opnieuw aangeboden als hij trek heeft. Zo is het al eens gebeurd dat er een boterham mee naar school ging in plaats van het stuk fruit of de koek.

    Andere tussendoortjes/extra’s worden enkel gegeven als hij goed gegeten heeft (en dat hoeft niet bordje leeg te zijn, gewoon voldoende gegeten en van alles geproefd).

    Hier werkt dat en is zo’n moeilijke fase meestal heel snel voorbij…

    1. Vind ik een erg goede aanpak. Ik vind voldoende eten ook belangrijk, daarom moet het bordje niet leeg zijn. Maar tonen dat je wilt eten en niet vanaf de eerste hap al klagen. Sommige dagen gaat het super, andere zijn wat moeilijk. Misschien is het inderdaad een fase?

Reacties zijn gesloten.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: