Ik neem afstand van Instagram

Ik heb meer en meer een haat/liefde verhouding met Instagram. Toen ik het pas ontdekte, vond ik het geweldig. Foto’s delen, liken, vooral inspiratie opdoen. Meer en meer veranderde het algoritme, kwam de drang om te presteren op Instagram en was ik er uren mee bezig. Iedere avond en ochtend was het Instagram tijd. En eigenlijk, het nieuwe algoritme geeft me almaar minder en minder in return. Dus ik heb het voor mezelf uitgemaakt, ik neem wat meer afstand.

Instagram mijn inspiratie bron

Ik heb opmerkelijk veel interessante merkjes en webshops leren kennen op Instagram. En super veel toffe madammen (sorry jongens/heren). Mensen die mij inspireren. Door hun foto’s, door hun quotes, door hun zijn. Hunkerend volg ik hun op de voet om een blikje mee in hun leven te hebben. En toch.

Soms wringt het. Soms voel ik het niet meer.

Het is super leuk om te zien hoeveel mensen je stories zijn, het is niet leuk om te zien hoe weinig mensen je posts effectief zien. Bovendien heb ik alsmaar minder behoefte om mijn dagelijks doen en laten te delen met de wereld. Ik wil meer genieten van het hier en nu, van het moment zelf. Eerlijk, die GSM erbij verbrod vaak het moment. Mijn kids maken mij er op zo momenten trouwens attent op dat de GSM weg moet! En gelijk hebben ze. We hebben al te weinig tijd samen, de tijd samen is om met elkaar bezig te zijn én niet de telefoon! En misschien een kleine nuance, mijn leven is helemaal niet spannend…

Ik sta iedere ochtend te vroeg op, maak mijn eten, sta in voor de ochtend rush, ga werken en kom thuis. Moet kids in bad steken, huishouden in orde maken en ja, ik ga nu en dan eens weg of iets drinken. Maar een zo veelste glas champy laat niemand meer watertanden. Dus nee, ik ben niet excentriek of speciaal, misschien wel te huiselijk. En ja, mijn weekends staan vol met leuke activiteiten, gekke uitstappen en veel quality time. Maar in het weekend leg ik mijn GSM altijd liefst zo ver mogelijk weg.

Slechte influencer dus.

En als ik dan nog een stapje verder mag gaan in mijn eerlijkheid, de must have Insta foto van een ijsje of deze met uitzicht op zee of ja, zelfs deze met een koffie…. Ik heb het gehad. Iedereen lijkt elkaar te volgen en minder bezig te zijn met zijn eigen verhaal. En ik ben zeker niet onschuldig want we willen allemaal die extra volgers halen.

Je gaat me nooit helemaal zien verdwijnen. Maar het gaat wel helemaal op mijn manier worden, wat IK leuk vind, wat IK wil delen en vooral wanneer IK wil delen. Dat ik daardoor nog minder zichtbaar ga zijn? So be it! Mensen die ZZS willen volgen vinden wel de weg naar mijn blogs, daar waar woorden spelen en foto’s ondersteunen. Daar waar ik vandaag meer gelukkig ben. Maar wie weet is het morgen wel weer helemaal anders!?

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

5 comments

  1. Ik begrijp je hoor. Er kruipt inderdaad veel werk in. Je moet vooral doen waar je je goed bij voelt. Ik ben nog maar net bezig en wil graag nog wat meer lezers voor mijn blog. Maar ik probeer ook die gsm soms los te laten.

  2. begrijpelijk ! gewoon weten dat instagram blijkbaar vaak heel fake is (niet bij ons … we zijn hoe we zijn en staan er niet anders op) maar ooit zag ik een zgn influencer triestig in een hoekje zitten maar zag ik op de instagram een foto van enkele minuten ervoor waar die influencer uitzinnig vrolijk leek. heeft toch ff mijn ogen geopend en deed me toch flink nadenken over wat je eigenlijk wil met instagram etc. Gewoon leuke dingen delen, is de boodschap. wanneer en over wat jij wil. ik begrijp je volkomen, social media zijn geen doel op zich, anders vergeet je te leven.

  3. Ik lig er eerlijk gezegd al lang niet meer van wakker. De ene post haalt keiveel likes, de andere net niet. Pff… so be it. De echte volgers vinden het sowieso allemaal wel terug.
    Sociale media moet vooral leuk zijn. En niet verplicht 😉