Mama van een bijna 5-jarige & bijna 2-jarige

Bijna 5 en bijna 2 zijn die kampioenen van mij. De tijd blijft niet stilstaan. Zeker eens je kinderen hebt, gaat de tijd eens zo snel vooruit. Mijn sjarels worden groter, hun karakter is gevormd en ze beginnen behoorlijk wat trekjes en eigenschappen te krijgen. Ze zijn bij momenten zo verschillend, maar andere momenten zijn ze zo gelijk.Bij Mathis, die in oktober 5 jaar wordt, lijken de tijden echt wel te veranderen. Hij is nog niet in zijn puberteit, maar ik geloof erg hard in kleuterpuberteit en daar heeft hij momenteel best veel last van.

  • De wc  mogen we niet meer binnengaan –  behalve om de poep af te vegen. Als we de deur opendoen zonder dat hij een seintje heeft gegeven, zal je het geweten hebben. Betreden op eigen risico noemt dat.
  • Het begint al, de badkamer wordt soms dicht gedaan – hij kleed zich uit (helemaal alleen) en dan roept hij ‘niet kijken mama’.
  • Is hij boos of zeggen wij iets dat hem niet aanstaat, dan loopt hij naar zijn kamer. Als een olifant met platvoeten, hard stampend. Om ons nog een beetje kwader te maken. En ja, hij durft dan al eens met een deur gooien.

Een bijna 2-jarige is eentje om je handen mee vol te hebben. Het is de uitdaag fase, zo eentje van ik probeer alles, vooral dat wat niet mag en ik luister liefst zo weinig mogelijk.

  • Drinken doen we het liefst zoals onze broer dat doet, zelf & uit een bekertje. Oh wee als mama wilt helpen, dan vliegt gegarandeerd de beker in het rond. Oh ja, inclusief water hoor.
  • Mijn kleren doe ik zelf aan, mijn sokken en broek én schoenen. Want ik kan alles alleen. Denk ik toch.
  • Kleuren, kleuren, kleuren. Soms stiekem kleur ik op mijn kleren, op mijn nieuwe schoenen, op de grond, op mijn puzzels en onlangs ook op de frigo.

Het heeft zo zijn uitdagingen, mama van 2 met 3 jaar leeftijdsverschil. Aan de andere kant is het ook vaak erg makkelijk. Mathis helpt zijn zus waar hij kan, neemt haar bij het handje. Ze dagen elkaar uit, stimuleren elkaar in het ontdekken van nieuwe zaken. Amélie gooit weg en Mathis ruimt op, Amélie wijst met de vinger en Mathis springt. “Tiiieeeeessss” is haar God en stiekem ook mijne.

Centerparcs dochter zoon playmobil

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: