Mama’s meest gezegde zinnetjes

Ik lijk mezelf geregeld te herhalen, er zijn zo van die zinnetjes die gewoon bij de dag horen, die je als mama standaard in je woordenboek hebt staan. Heel vaak heb ik het idee dat of mijn kids niet goed horen of dat ik niet duidelijk spreek. Je kan mij het best vergelijken met een papegaai, die haarzelf blijft nazeggen. Tot maximum 3 keer, dan is de maat meestal vol en als ze dan niet geluisterd hebben of als er dan niet gehandeld wordt, kan mijn moederlijke bom wel eens ontploffen. 

Mama in papegaai modus

  • Ruim op: jullie herkennen het zonder twijfel, ze zijn super flink alleen aan het spelen maar je huis lijkt op een bom die ontploft is. Meestal vinden ze het heel leuk dat onze bakken omgekiept worden en dat ze al hun speelgoed terug kunnen ontdekken. Ik heb er geen probleem mee, ik vind het net leuk dat ze weer eens spelen met iets dat al eeuwen in de bak lijkt te liggen en niet gebruikt wordt. Alleen hebben ze het keer op keer moeilijk met het opruimen & dan spreek ik vooral over Amélie. Mathis zal het niet uit zichzelf doen maar als je hem zegt dat hij moet opruimen doet hij het zonder reclameren of zeuren. Amélie daarentegen is een ander paar mouwen. Zij lijkt het woord opruimen niet te begrijpen, tot ik dreig. Meestal is dat de 1-2-3 regel. En ja hoor, ze wacht meestal tot ze minimum 1x in de hoek heeft gestaan, dan komt ze tot beweging…
  • Nee: Mijn meest gebruikte woordje doorheen de dag. Mag ik, krijg ik, ik wil,… hun woordenschat is vaak heel direct en dus pas ik mezelf ook aan:-)
  • Ik ga boos worden: Soms lijkt het alsof ze dit zinnetje graag horen. Ze durven heel vaak echt wel de limiet opzoeken. Dit zinnetje durft al eens helpen om toch wel aan te geven dat ze de druppel aan het bereiken zijn. En ja bij momenten moet ik dit heel erg vaak gebruiken, op andere momenten amper. Sprongetjes en moeilijke periodes enzo.
  • Vraag aan papa: Soms eens gemakzucht, dan weer eens de ultieme redding. Ik ben blij dat we met 2 zijn om aan hetzelfde zeil te trekken en samen onze mini’s op te voeden. Maar ja, het is nu eenmaal zo nu en dan eens leuk om de kids richting papa te sturen en hem de brandjes te laten blussen. Zeker als er iets geplakt, gemaakt of geknutseld moet worden is hij vaak onze redder in nood.
  • Doe rustig: Beide kids kunnen nogal euh hevig zijn. Ze gaan zo op in hun enthousiasme en ja Mathis denkt dan echt dat hij kan vliegen of een piraat is. Hij gebruikt zijn zwaard alsof zijn leven ervan af hangt of springt over en van meubels. En ook als ze samen aan het spelen gaan is het meestal in een te euforische bui. Ik moet jullie niet vertellen dat dit meer dan eens eindigt in een huilbui bij één van de twee.

Moeten jullie jezelf vaak herhalen? Hebben jullie zinnetjes die vaak terugkomen?

familie familie

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

5 comments

  1. Zeer herkenbaar! Bij mij prijkt ‘doe voort’ met stip op 1… Niet dat het helpt. Ik schreef ooit een blog over hoe je haasten duidelijk aangeleerd gedrag is, want mijn kinderen hebben geen idee hoe je dat doet 🙂 En dat is waarschijnlijk maar goed ook, nog tijd genoeg voor stress. Maar af en toe gaat deze gestresste moeder daarvan wel helemaal door het dak. Of ontploft de mamabom zoals jij het zo mooi zegt 🙂

  2. ‘Eerst het toverwoord’….waarmee wordt aangegeven dat ze eerst ‘alsjeblief’ moeten zeggen voor ze het krijgen.