Opstaan op een onmenselijk uur

5:25u is onmenselijk vroeg, in mijn ogen dan toch. Dat is de week-wekker die dan af gaat. In het weekend hoef ik geen wekker te zetten, dan zorgen mijn kids wel dat ik vroeg genoeg wakker ben. Gelukkig is dat wel wat later dan in de week. Je wordt het deels gewoon vroeg opstaan, maar aan de andere kant ook echt niet. Regelmatig snooze ik verder omdat ik het echt onmenselijk vroeg vind. Zeker nu het kouder wordt buiten, nog donker is en ik gewoonweg lang wil snoozen. 

Huismama

Vanaf ik op sta tot +- 6u ben ik huismama, maak ik de vaatwas leeg, maak ik boekentassen en werktassen en nog belangrijker, maak ik het avondeten. Tussendoor plooien we ook nog eens een wasje. ’s Morgens sta ik er alleen voor, ’s avonds is het de beurt aan mijn man. Alles wat je kan doen alvorens de kids wakker zijn, geeft zo veel meer efficiëntie. ’s Avonds heeft Mathis vaak honger en willen ze zo snel mogelijk kunnen eten, Amélie vraagt veel aandacht, wilt de hele tijd rond je hangen. Als je dan nog worteltjes moet schillen of je patatjes moet klaarmaken, mét een krijsende Amélie langs je, dan overleef je meestal niet op een rustige manier de avond. Dus dat proberen we te voorkomen. Bovendien is het aangenamer om dit ’s morgens te maken dan ’s avonds, want op den duur ben je enkel nog bezig met je huishouden in de avond en die gedachte is ook geen voltreffer voor mij. Ik ben eigenlijk best een slechte huismama. En ik moet wel toegeven dat ik deze fase regelmatig durf overslaan. Heerlijk vind ik het als ik weet dat de grootouders komen en voor eten zorgen, dat zij wel de vaatwas zullen leeg maken en oeps zelfs de wasjes plooien.

Eens alles klaar is, starten we aan deel 2, iedere dag opnieuw. De resterende tijd is voor het bloggen. 3 berichtjes per week vergt toch wel wat tijd. Niet alleen het maken, de foto’s hebben, social media bijhouden en ook nog op de hoogte blijven van wat er in blogland gebeurd, dat is tussen 6 en 7 :-). Gepaard met een lekkere latte machiatto, stilte en mijn pc. Daar geniet ik van.

Je kan het al raden, het durft al eens gebeuren dat één van de mini’s vroeger de keel openzet. Maar dat past dus niet in het plan. Bovendien weet ik uit ervaring dat 10 voor 7 opstaan al snel een gewoonte wordt en vervolgens 20 voor 7 daar is en voor je het weet staan ze om half 7 langs je, nog moe want ze hebben meer slaap nodig. Dus hier ben ik heel consequent in, in bed tot mama er is of de wekker af gaat. Meestal kan ik niet klagen want slapen ze nog als ik boven ga.

Rush Rush Rush

Om 7u is alle rust gedaan. Mathis en Amélie moeten gewassen en aangekleed zijn. Amélie neem ik voor mijn rekening, Mathis moet zichzelf aankleden. En daaaaat ggaaaaaaaaaatttt zzzzooooooooooooooo ttttrrrrrraaaaaaaggggggg. Hij heeft alle tijd van de wereld maar jammer genoeg mama niet.

Vervolgens liggen de boterhammen klaar of de cornflakes, terwijl bellen wij met de papa die op een nog meer onmenselijk uur het huis verlaat. 7:40u zijn we weg, dus op 40 minuten klaren we dit klusje. En dan rushen we eerst naar de crèche, van de crèche naar de school en van de school naar het werk. Om half 9 komen we toe en beginnen we met een dubbele latte machiatto aan de werkdag. Om vervolgens ’s avonds om 18u aan werkdag nr 3 te beginnen. Mijn kids gaan niet voor niets het bedje in om half 8 😉

En zo nu en dan vragen we ons hardop af hoe andere mama’s/papa’s dit aanpakken of zij ’s avonds ook soms wel eens doordraaien of zij ook zo gek zijn als wij en of er misschien oplossingen zijn die wij over het hoofd zien. Tips?

img_0955-2 img_0735 img_0049 img_0045

4 gedachten over “Opstaan op een onmenselijk uur

Reacties zijn gesloten.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: