mathis

Ik sluit mijn computer af en begin aan shift 2

Vaste uren, van half 9 tot half 6. Meestal blijf ik zo’n 10 minuutjes, kwartiertje langer, maar dan moet ik echt weg. Starten aan mijn shift 2. Of zou ik het eerder shift 3 noemen? We mogen natuurlijk de ochtend niet vergeten, die ook niet altijd even vlot of traanloos verloopt. Het leven van een mama…

Ruzie, pesten en zeuren

De laatste shift is vaak de zwaarste, vooral de onvoorspelbaarheid maakt het zo zwaar. Wordt het een leuke avond, vol speelfun, gek doen en genieten? Of hanger er donderwolken? You never know.

Het begint meestal aan tafel (koken doen we in de ochtend, dat is al een belangrijke tip die we geleerd hebben!). Ze lusten het niet, ze hangen aan tafel, er valt eten uit hun mond, ze eten met de handen, stoten hun drinken om en meestal als toetje vallen ze nog eens half van de stoel. Praten? Buiten “eet”, “zeur niet”, “eet door”, “ga goed aan tafel zitten”, “let op” wordt er niet zo veel gezegd. Het gesprek is meestal al vermoeiend genoeg.

Dan moeten ze nog een bad/douche krijgen. Want ja tegenwoordig wilt de oudste enkel in de douche en de jongste enkel in bad. Daar stopt de pret vaak niet want de ene krijgt zijn kleren niet uit, de andere pest, die wilt de haren niet laten wassen, die wilt ze niet laten drogen en die heeft bang dat hij al in bed moet.

Vervolgens mogen ze nog even spelen. Als een orkaan gaat dat meestal. Volgens mij is het spel zo veel mogelijk rommel op zo weinig mogelijk tijd. En ze zijn er meester in! Meestal maken ze nog eens minimum 5x ruzie en dan zijn wij zoooooo blij dat het slaaptijd is. Ten laatste half 8 gaan we naar boven. Voor een avondritueel van gemakkelijk een half uur.

Eerst tanden poetsen en pipi doen, vervolgens elk zijn eigen boekje – gelukkig zijn we met 2 zodat we ons kunnen opsplitsen. Na het boekje, nog even mee in bed knuffelen en vertellen over de dag. Dan wisselen we van kamer en kind. Daar moeten we nog even mee in bed liggen en vertellen over de dag. Dan hopen wij dat ze stil zijn, meestal proberen ze nog 1x te roepen. Een tweede keer durven ze niet, ze weten dat mama dan ontploft! En dan? Is het 20u. Moet de tafel nog opgeruimd worden, het huis terug in orde geplaatst worden na de orkaan en dan wordt er ook nog van mij verwacht dat ik zo nu en dan eens in mijn loopschoenen kruip. Moordend. En als het de loopschoenen niet zijn, is het de pc. Bloggen, nog wat werk inhalen en bijblijven met mails.

Het is zo zalig om eindelijk na zo’n dag in bed te kruipen – dat gaat al wat vroeger naarmate de dagen van de week. En de dag erna? Staren we opnieuw met bovenstaand schema. Life as it is.

mathis

3 gedachten over “Ik sluit mijn computer af en begin aan shift 2

Reacties zijn gesloten.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: