Sporty spice euh spice zonder sporty

Laten we het stellen als morele verplichting. Verplichting van mezelf om moeite te doen om enige vorm van sportiviteit te tonen.

Eerlijk? Ik ben niet sportief en nog eerlijker ik HAAT sporten. En toch… Doe ik het. Ik heb mezelf eraan gezet om minimum 2x per week te gaan lopen. In het verleden heb ik eerst intensief zumba gedaan, dat was echt wel fun, zweten en plezier. Dat hield ik bovendien met gemak vol. Snelheid, brein gebruiken, zweten, veel zweten. Met de verhuis naar ons nieuwe huis een 4-tal jaar geleden ben ik opnieuw op zoek gegaan. Ik heb helaas nooit meer de fun teruggevonden. Het aanbod hier was gewoon net niet hetzelfde, minder intensief, minder zweten en minder brein.

Dus gestart met lopen, braaf het start-to-run programma gestart en gestopt en opnieuw gestart. Met de vakantie in aantocht dacht ik er nog maar eens opnieuw aan te beginnen. Vind ik het leuk? Nee. Doe ik het met plezier? Nee. Maar braaf loop ik 2x week mijn loopschema af. Ondertussen met een loopbuddy, lekker roddelen over onze mannen en klagen over onze kinderen, helemaal buiten adem komen we toe. Nee niet van de sportieve daad, eerder van het zo veel vertellen op zo korte tijd.

De conclusie is dat we in beweging zijn én even weg van thuis, de ‘rust’ opzoeken. Daar kan weinig tegen op en hé het sportief zijn nemen we er gewoon bij 🙂

  

2 gedachten over “Sporty spice euh spice zonder sporty

  1. Ik herken dit helemaal! Ik ben ook fanatiek sporthater, maar hardlopen is goed te doen. Je bent bovendien lekker even buiten alleen met jezelf.

Reacties zijn gesloten.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: