Tijd om met een mes te leren eten!

Als mama sta je altijd klaar om je mini te helpen, in alle situaties. Te vaak waarschijnlijk. Zo wordt het bordje avondeten dagelijks mooi geprepareerd om zo weinig mogelijk discussie uit te lokken. Aardappelen gemengd met de groentjes en vlees apart. Voorgesneden, want ik heb dat altijd al gedaan. Tot ik mij begon af te vragen vanaf welke leeftijd het done is om je kind met een mes te leren eten?

Kleine jongens worden lui euh groot

Mathis stelt zich zelf daar nauwelijks vragen over, liever lui dan moe is een gezegde dat wel heel erg goed bij hem lijkt te passen. Hij is blij als hij zijn bord voor hem krijgt, weinig moet nadenken en enkel die happen in zijn mond moet duwen. Wat vaak al moeilijk genoeg is. Je kan er meestal vanuit gaan dat er gegarandeerd enkele happen tegen de grond gaan, dat hij toch minstens 1x van zijn stoel valt, zijn vork minimum 2x laat vallen en ofwel zijn glas omstoot ofwel water uit zijn mond laat vallen. Rustig avondeten dus.

Nu hij groter wordt en zelf meer interesse krijgt om alles alleen te kunnen, stelde ik mij hardop af vanaf welke leeftijd je je kind nu eigenlijk een mes geeft en zelf aan de slag laat gaan met het snijden van zijn vlees. 6 jaar, meneer wilt helemaal alleen op Chiro kamp gaan (het blijft hoog zitten :-)), dan moet hij toch wel zijn vlees kunnen snijden??

Tijd voor actie

Hoog tijd dus om dat mes uit de lade te halen en hem ermee aan de slag te laten gaan. Moeizaam, zo kan je wel noemen. Vooral omdat hij zich nooit wilt laten helpen. We hebben ons er toch aan gewaagd om weeral een beetje zelfstandigheid aan te leren, oh boy waar is mijn baby pretty please!

Dé makkelijkste manier om te leren met een mes werken, is hem de boterhammen met choco laten smeren. Toen mijn man nog in Antwerpen werkte en ik er ’s morgen alleen voor stond, heeft hij het een hele tijd alleen gedaan. Nu wij met 2 thuis zijn, wilt meneer graag bediend worden. En stiekem ben ik bij dat mijn mini nog steeds afhankelijk is van mij.

Boterhammen smeren kan hij dus al behoorlijk, vooral het feit dat hij zelf in de hand heeft hoeveel choco er op zijn boterhammen terecht komt, heeft een belangrijke invloed vermoed ik. Vooral het avondeten is een ander paar mouwen. Hij heeft dagen waarop hij alles behalve enthousiast is en waar wij voor het gemak nog steeds een voorgesneden bordje zetten. Ondertussen weet hij al dat hij zijn mes achter zijn vork moet zetten, dat is ook al iets toch?

Snijden met een mes, hoe wij dat doen

  1. Hij mag zelf kiezen welk mes hij uit de lade haalt, zelfs iets laten doen geeft hun altijd een extra duwtje in de rug
  2. We kiezen tegenwoordig voor vlees of vis dat niet te hard is en dus makkelijk te snijden is (lees punt 4 waarom)
  3. We herhalen tot 10x achter elkaar dat hij zijn mes achter zijn vork moet zetten
  4. Hij zet vervolgens alle kracht die hij in zich heeft op zijn mes en zijn vlees waardoor de helft van zijn eten uit zijn bord vliegt
  5. Maar hij is fier als een gieter en eet met plezier zijn bord leeg.

Weer een mijlpaal, klein voor velen onder jullie maar toch. Het is het feit dat die kleine superheld steeds minder mama haar hulp nodig heeft om in zijn leven te staan. Ben ik blij dat hij een echte knuffelbeer is en maar al te graag de dikste kusjes en knuffels van mama in ontvangst neemt – voor zo lang dat nog duurt.

mes

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

6 comments

  1. Een volwassen oud-leerling vertelde mij dat zijn moeder nog steeds het brood snijdt en smeer voor hem.

    Een baan in de horeca mislukte dus gigantisch.
    Gebruik van bestek en een mes moest hij nog steeds zelf leren …

    Mooi blog!

    vrolijke groet,

  2. Leuk dit, het blijft toch een dingetje. Meesen blijven gevaarlijk waar, en wanneer durf je je kind er mee ‘los’ te laten. Onder toeziend oog probeer ik onze kleuter het mes nu wel te laten gebruiken…. maar sta doodsangsten uit als overbezorgde mama.

  3. De mini-me’s worden vrijdag 13 jaar en ik kan het niet laten om nog vaak hun boterhammen te smeren. Hun vlees moeten ze wel zelf snijden 🙂