Uitslapen hoe ging dat alweer?

De vakantie is voor ons alweer voorbij. Eén weekje hebben we kunnen genieten van wat quality time, genieten van alle feesten en van us-time. Vroeger stond vakantie synoniem aan extra lang slapen, extra lang opblijven dus extra lazy doen. Met 2 kids werkt dit stramien niet meer, uitslapen wat wilt dat alweer zeggen? Jij bepaalt niet het ritme, evenmin hoe laat ze eindelijk in slaap vallen of hoe vroeg ze weer aan je bed staan. Jammer genoeg staan zij aan het roer.

Om toch een beetje vakantie gevoel te hebben, hebben we wel Mathis zijn no no wekker (lees hier) wat verlaat naar kwart voor 8 en sommige dagen zelfs stiekem afgezet. De eerste ochtenden was er wel iedere ochtend wat aan de hand . Of Amélie was vroeger wakker of Mathis moest pipi doen of ik werd zomaar veel te vroeg wakker. En met dit laatste had ik nog het meeste problemen.

Goede morgen

Uitslapen zoals vroeger dat zal er nooit meer zijn. Maar kunnen slapen tot half 8 is op zich gewoonweg al zalig. 2 ochtenden hebben wel zelfs 9u gehaald, stel je dat voor (ze lagen er ook wel pas om 21u in). Doorheen het schooljaar is dit ondenkbaar, ze zitten in hun ritme van opstaan om 7u en voor hun maakt het echt niet uit of het weekend is of weekdag, 7u gaan die ogen open. Net zoals vakanties vaak starten, maar naarmate de dagen vorderen blijven zij ook langer slapen. Heerlijk. Vooral omdat dat uitslapen meestal gepaard gaat met wat chillen in bed, met mijn 2 mini’s. En ja, zij hebben zelfs in de ochtend echt te veel energie. Maar het is oh zo leuk om easy peasy aan de dag te beginnen. Alles gaat in slow motion. Alles mag en niets moet, dat gevoel alleen al. Slenteren naar de ontbijttafel en langzaamaan de ochtend zien voorbij kruipen terwijl wij nog steeds in onze pyjama’s rondlopen, vakantie op zich.

Uitslapen lukt voor ons zelf eerlijk gezegd zelfs niet meer als de kids er eens niet zijn, als zij op logement zijn en wij een gezellig avondje gaan doorzakken, mag je er zeker van zijn dat we ten laatste om 9u terug wakker zijn. Iets met ouder worden, gewoontes en misschien schuldgevoel? Als mijn mini’s dan eens ergens logeren gaan, wil ik liefst zo snel mogelijk opstaan zodat we eindelijk nog eens samen kunnen gaan sporten, steken we snel wat in de mond onderweg racend naar onze mini’s. Die dan negen op de tien keer een triestig gezicht trekken omdat mama en papa te vroeg bij hun zijn. Mama zijn is toch een raar iets. Ik tel af naar mijn mini’s die tieners worden, die dan zo lui als wat in hun bed blijven hangen en ik dan stiekem hopend dat ik af en toe eens kan meedoen. Of beeld ik mij die periode ook weer te rooskleurig in?

7 gedachten over “Uitslapen hoe ging dat alweer?

  1. Aaah uitslapen, een gegeven uit the days of yore! 😛 Nee serieus, op misschien enkele uitzonderingen na is het hier 8 jaar geleden!

    1. Hier is er ook zo eentje die al roept als hij nog maar het minste stukje zon ziet. Handig als je vroeg moet opstaan. Niet zo handig als je dan toch eens nergens moet zijn. ?

Reacties zijn gesloten.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: