familie

Welkom Nr 3

Lang lang geleden toen ik nog “jong” was uhu, leek het mij geweldig om 4 mini’s te hebben. Ik had een heel scenario in mijn hoofd, 2 jongens, 2 meisjes. Overal waar ik kwam verkondigde ik dat ik later 4 mini’s ging meebrengen. Tot als je start met Nr 1, dan pas weet je waarover je spreekt. Tot als je moet bevallen… En dan komt de realiteit binnen dat ik nooit van mijn leven voor 4 kids kan kiezen, I just can’t handle it.

Hoe overleef je 4 kids?

Kindjes zijn geweldig, brengen veel toe aan je leven. Ze laten je lachen, extra genieten en geven je veel liefde en vooral verwondering. Maar, mama’s onder elkaar, er zijn ook moeilijke momenten. Momenten waarop je je afvraagt waarom je nu weer voor kids gekozen hebt, hoe je je door die moeilijke periode gaat slepen. Hoe je een bepaalde fase moet overleven. En vooral hoe je kan blijven functioneren zonder je slaap.

Ik beken, 2 mini’s is leuker dan eentje. Geweldig om te zien hoe broer en zus met elkaar omgaan, hoe ze van elkaar leren, elkaar uitdagen en ja zelfs ruzie maken. Geweldig om te zien hoe ze voor elkaar zorgen en elkaar steunen. Als ik zie hoe geweldig grote broer Mathis voor zijn zus op school zorgt, smelt mijn mama hart. Kan daar nog eentje bij? Wel, alles is mogelijk maar is het niet zo dat een oneven getal geen goed idee is? Dat je altijd in even getallen moet blijven? Nee 4 is absoluut een no go. Ik weet dat deze mama (en papa) dat niet aankunnen.

Het moeilijke bij meerdere kids is vooral het verspreiden van je aandacht, iets waar ik vandaag met 2 mini’s al mee struggle. Mathis wilt spelletjes spelen, maar de zus is te klein en verstoort dus alles, waardoor hij boos wordt en het dus om zeep is. Of de ene wilt in de winkel spelen en de andere piraatje, om vervolgens te horen te krijgen dat je altijd met de andere speelt. Kan ik mezelf in 2 splitsen aub? Ik kan zo genieten van momentjes dat ik even alleen ben bij de één of de andere. Samen met Mathis Uno spelen, zijn nieuwste ontdekking. Of met Amélie genieten van wat knuffelen in de zetel. Even je niet moeten opdelen in 2 en volle aandacht kunnen geven is echt zalig.

Of Nr 3 er komt? Zeg nooit nooit maar de kans is klein, met een druk sociaal leven, werk leven en 2 mini’s die al heel wat aandacht vragen lijkt de cirkel rond. Bovendien hebben we al van veel babyspulletjes afscheid genomen. Maar zeg nooit nooit.

familie familie

 

5 gedachten over “Welkom Nr 3

  1. Ik ben mams van 4 en inderdaad er is een periode dat je geleefd word maar LIEFDE heb je altijd in overvloed en ik denk dat 4 zonen net iets gemakkelijker is dan moest ik ook meisjes hebben gezien de intressen . Wat ik wel ervaar is dat wij (ouder) keihard moeten werken om alles en idereen te kunnen onderhouden en onze kinderen te laten studeren . Maar de liefde in een gezin kan de hele wereld aan en dat is onze boodschap ?

  2. Mini’s zijn geweldig en slopend tegelijk 😉 Ik heb er ook twee en vraag me soms af of er een nummer drie bij zou kunnen. Ik zeg ook nooit nooit, maar nu in ieder geval even niet 😉

Reacties zijn gesloten.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
%d bloggers liken dit: