Het gedrag van een bijna 2-jarige

Ooh ja, niet alleen mijn zoon kan er de laatste tijd wat van (lees hier), ook mijn jongste telg heeft wat wetten en regels die we moeten volgen. Zou het de leeftijd zijn? Als 2-jarige.. En meisjes zouden meisjes niet zijn, indien ze er net wat hysterischer mee zouden omgaan. 

Omgaan met mijn 2-jarige

  • Nee is nee. En is ook nee op alle omwegen. En nee, ook grappig zijn of boos doen helpt niet. “Ik” bepaal de regels van het spel.
  • De evil eye die Mathis onlangs gekweekt heeft? Die heeft hij zeker en vast van Amélie geleerd. Iemand die ze niet kent en die met haar praat? Die wordt gewoon instant dood gebliksemd.
  • “Jij praat misschien wel tegen mij, maar ik doe alsof ik niets hoor.” Ik doe gewoon verder, ook als jij het één of twee of drie keer herhaalt. Zei je iets?
  • Als ik in de hoek moet, ween ik zo luid tot iedereen er oorpijn van krijgt – en ja ik kan zelfs wenen zonder tranen.
  • Als je niet luistert naar mij, dan knijp ik jou toch gewoon.
  • Ik vind alles lekker en steek dus ook standaard alles in mijn mond en wat er niet in gaat, daar lik ik gewoon aan. Heerlijk zo’n ijzeren poort, stoel, tafel of brievenbus. Vorige week heb ik zelfs een vaatwastablet geprobeerd. Kwestie van nieuwe smaken te ontdekken, toch?
  • Van mij is van mij. Pakt iemand iets af, dan roep en ik tier ik tot ik het terug krijg.
  • Als ik genoeg heb met eten, dan doe ik gewoon mijn mond open en laat het eruit vallen. Liefst op de grond. Indien het niet lijkt te lukken, neem ik een lepel, vul hem met voedsel en katapulteer deze op de grond.
  • Schoenen, broeken en zelfs sokken mag alleen ik zelf aan doen. Wil je helpen? Dan roep ik toch gewoon.
  • Wilt mijn broer wat aandacht van mama? Dan haast ik mij tussen die 2 in, ga op mama haar schoot zitten en iedere keer Mathis te dicht in de buurt komt, geef ik een schreeuw of doe ik pijn. Mijn mama.
  • Mijn, mijn, mijn, mijn; alles in ons huis is van Amélie.

2-jarige 2-jarige 2-jarige 2-jarige 2-jarige

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen